بسم الله الرحمن الرحیم

 

میلاد با سعادت مولود کعبه و نخستین امام

شیعیان حضرت علی  ابن ابی طالب (ع) و

"روز پدر" بر همه همکاران وبلاگی مبارک باد 

 ۹۲/۰۳/۰۲


بسم الله الرحمن الرحیم

 چگونه محمد باقر میرداماد شد ؟

 

           شب طلبه جوانی به نام محمد باقر در اتاق خود در حوزه علمیه مشغول مطالعه بود به ناگاه دختری وارد اتاق او شد در را بست و با انگشت به طلبه بیچاره اشاره کرد که ساکت باشد.  دختر گفت: شام چه داری؟ طلبه آنچه را که حاضر کرده بود آورد و سپس دختر در گوشه ای از اتاق خوابید و محمد به مطالعه خود ادامه داد.

         از آن طرف چون این دختر فراری شاهزاده بود و بخاطر اختلاف با زنان حرمسرا از کاخ فرار کرده بود لذا شاه دستور داده بود تا افرادش شهر را بگردند ولی هر چه گشتند پیدایش نکردند.

         صبح که دختر از خواب بیدار شد و از اتاق خارج شد ماموران شاهزاده خانم را همراه محمد باقر به نزد شاه عباس بردند شاه عصبانی از محمد باقر پرسید چرا شب به ما اطلاع ندادی و ... .

 محمد باقر گفت: شاهزاده تهدید کرد که اگر به کسی خبر دهم مرا به دست جلاد خواهد داد. شاه دستور داد که تحقیق شود که آیا این جوان خطائی کرده یا نه؟ و بعد از تحقیق از محمد باقر پرسید چطور توانستی در برابر نفست مقاومت نمائی؟ محمد باقر 10 انگشت خود را نشان داد و شاه دید که تمام انگشتانش سوخته و ... . لذا علت را پرسید طلبه گفت: چون او به خواب رفت نفس اماره مرا وسوسه می نمود هر بار که نفسم وسوسه می کرد یکی از انگشتان را بر روی شعله سوزان شمع می گذاشتم تا طعم آتش جهنم را بچشم و بالاخره از سر شب تا صبح بدین وسیله با نفس مبارزه کردم و به فضل خدا، شیطان نتوانست مرا از راه راست منحرف کند و ایمان و شخصیتم را بسوزاند.

          شاه عباس از تقوا و پرهیز کاری او خوشش آمد و دستور داد همین شاهزاده را به عقد میر محمد باقر در آوردند و به او لقب میرداماد داد و امروزه تمام " علم دوستان " از وی به عظمت و نیکی یاد کرده و نام و یادش را گرامی می دارند. از مهمترین شاگران وی می توان به ملا صدرا اشاره نمود.


نفس اماره یکی از عواملی است که انسان را به ارتکاب گناه وسوسه می کند .
         قران کریم می فرماید : نفس اماره به سوی بدیها امر می کند مگر در مواردی که پروردگار رحم کند ( سوره یوسف آیه 53)

         همچنین خداوند در قرآن کریم راه نجاتي را براي خلاصي افرادی که در معرض گناه و  وسوسةشيطان واقع می شوندنشان داده است واين راه، راهی برای نجات از اضطراب وترديد ودلهره ورسيدن به آرامش واطمينان قلبي از رضايت خداوند هم هست. 
        آن راه "استعاذه يا طلب پناهندگي به خداوند (براي رهايي از شرّ وسوسه هاي شيطان) است.
در سوره مباركه اعراف آمده است:  "وامّا ينزغنّك من الشيطان نزغ فاستعذ بالله انّه سميع عليم "
"وهرگاه وسوسه اي از شيطان به تو رسيد،به خدا پناه ببر،كه شنوا وداناست"
 
 نتیجه اخلاقی نگارنده این پست:                                                         

  انسانهایی که در چنین مواردی به خدا پناه می برند خداوند متعال آنها را از گزند نفس اماره حفظ می کند و به جایگاه ارزشمندی می رساند . اینها همواره از نفس لوامه کمک گرفته و می گیرند تا اینکه به نفس مطمئنه می رسند.

نفس اماره:  حضرت امام على علیه السلام رفتارهاى برخاسته از نفس امّاره را به اسبانى چموش تشبيه نموده كه افسارگسيخته سوار خود را هرجا كه بخواهد مى بردند تا آنكه او را به آتش دوزخ افكند و انسان هايى كه نفس امّاره خويش را كنترل و مهار نموده اند مانند كسانى هستند كه سوار بر مركب راهوار و رام شده و سوارش مهار را به دست گرفته و سرانجام او را وارد بهشت مى نمايد.

نفس لوّامه :   يعنى نفسى كه بسيار انسان را سرزنش مى نمايد. نفس انسان در اين مرتبه بيشتر گرايش به خير و نيكى دارد و اگر انسان دچار انحراف و افراط و تفريط گردد، اين (نفس) آدمى از درون او را سرزنش مى كند تا دوباره به سوى نیکی و خير بازگردد.  در آياتی از سوره مباركه قيامت خداوند متعال مى فرمايد:لا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيامَةِ. وَ لا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ  ... نه سوگند به روز رستاخيز. و باز هم نه! سوگند به وجدان سرزنشگر! ...

 و اما در مورد نفس مطمئنه :

 « يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ  * ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً  * فَادْخُلِي فِي عِبَادِي   *  وَادْخُلِي جَنَّتِي »

ترجمه : اي انسانِ آسوده خاطر ( كه در پرتو ياد خدا و پرستش الله ، آرامش به هم رسانده اي و هم اينك با كوله باري از اندوخته طاعات و عبادات ، در اينجا آرميده اي ) * به سوي پروردگارت بازگرد در حالي كه تو ( از كرده خود در جهان و از نعمت آخرت يزدان ) خوشنودي ، و  خدا هم از تو خوشنود است *  به ميان بندگانم درآي (و همراه شايستگان و از زمره بايستگان شو )  * و به بهشت من داخل شو ( و خوش باش ! ) .{فجر/30/27}

(الَّذِينَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ ) همان كسانى كه ايمان آورده اند و دل هايشان به ياد خدا آرامى مى گيرد، آگاه باشيد تنها با ياد خدا دلها آرامش مى يابد.

شاداب و سلامت باشید

منبع: کتاب آموزه های وحی در قصه های تربیتی، مولف عبدالکریم پاک نیا،