دعا و نیایش امام سجاد (ع) درطلب حاجات
« العلماء باقون ما بقی الدهر»
با نهایت تاسف و تاثر فراوان:
رحلت فقیه پارسا ، مرجع بزرگوار ، عالم ربانی و سرچشمه فیوضات معنوی مرحوم حضرت آیت الله بهجت (قدس الله نفسه الزکيه)رابه ساحت حضرت ولی عصر(عج) ومسلمانان وشیعیان جهان و مقلدان آن بزرگوار تسلیت عرض نموده وعلو درجات آن عالم خداجو را ازخداوند تبارک وتعالی مسئلت مینمائیم
روحش شاد
۸۸/۲/۲۷
بسم الله الرحمن ارحیم
دعا و نیایش امام سجاد (ع) در طلب حاجات
میدانیم که پیامبر اسلام و در پی آن خاندان مطهرش در عصر جاهلیت ظهور نمودند ، عصری که خبری از علم و معرفت نبود و افراد آن زمان بدلیل جهل و نادانی و ... دست به کارهای غیر انسانی از جمله زنده بگور نمودن دختر بچه های معصوم می نمودند پیامبر اسلام حضرت محمد مصطفی (ص) آمد و در حدود بیست وسه سال تلاش پیگیر و شبانه روزی مردم را تا حدودی از ضلالت و گمراهی نجات داد و پیرو آن ائمه معصومین این مسئولیت را با آن مخالفت ها و خفقان حاکم از طرف خلفای وقت ، عهده دار بودند
اگر بخواهیم بدون هیچ گونه تعصب وجود نازنین امامان این ستارگان تابناک جهان هستی را درک نموده و مورد نقد قرار دهیم ، بر مصداق کلام خداوند ( پس از اینکه انسان را خلق نمود و بر این مخلوق به " خود آفرین گفت " (تبارک الله احسن الخالقین) )، باید تجلی این کلام را در وجود صالحان و امامان معصوم جستجو کنیم ، امامانی که در علم و تقوا و معرفت و عبادت خداوند تاکنون نظیری برای آنها پیدا نشده و نخواهد شد و در فصاحت و بلاغت سخن نیز بی نظیر بوده و هستند.
از این رو بر آن شدم تا فرازی از دعا و نیایش امام سجاد (ع) را که از زبان بندگان گرفتار و حاجتمند ، با خدای خود دارد را در اینجا آورده و قضاوت نمائیم که: آیا در حدود 1400 سال پیش که کمتر اثری از علم و تقوا و فصاحت و بلاغت سخن بوده این ستاره تابناک چگونه زیبا و دلنشین با خدای خود راز و نیاز نموده و جلوهائی ازانسانیت را به نمایش گذاشته است ؟ و آیا جز این است که این امام معصوم و سایر امامان که نه مکتبی رفته اند و نه در دانشگاهی درس خوانده اند ، فقط علم لدنی آنها میتواند جوابگوی این سوال باشد؟!!!.
با عرض پوزش از همه عزیزان ، جهت تسهیل در مطالعه فقط ترجمه دعا آورده شده که البته حق مطلب به خوبی ادا نشده است .
دعای و نیایش آن حضرت
" لطفا با دقت و حوصله خوانده شود"
بسم الله الرحمن الرحیم
بارالها این آخرین مقصد آرزوهاست ، و ای کسی که نزد او به حاجت ها توان رسید، و ای کسی که نعمت هایت را به بها نمی دهی(و به بهانه میدهی) و ای کسی که عطا هایت را به کدورت منت نمی ا لائی، وای کسی که به تو بی نیاز توان شد و از تو بی نیاز نتوان گشت ، وای کسی که روی به تو توان آورد و از تو روی نتوان تافت ، وای کسی که خواسته ها ، گنج هایت را فانی نمی سازد، وای کسی که (توسل به )وسیله ها ، حکمتت را تغییر نمیدهد ، وای کسی که رشته احتیاج محتاجان از تو بریده نمیشود ، وای کسی که دعای خواننده گان تو را خسته نمی سازد. تو خود را به بی نیازی از آفریدگانت ستوده ای و تو به بی نیازی از ایشان شایسته ای ، و ایشان را به فقر نسبت داده ای و ایشان سزاوار احتیاج به تواند ،از این رو هر که جبران احتیاج خود را از تو طلب کند و برگرداندن فقر را از خود به وسیله تو بخواهد ، پس حقا که او حاجتش را در جایگاه خود طلبیده و در پی مطلب خود از راهش بر آمده است ، و هر که حاجت خود را به یکی از آفریدگان تو متوجه سازد یا او را به جای تو وسیله بر آمدن آن حاجت قرار دهد ، پس حقا که خود را درمعرض نومیدی گذاشته و از جانب تو سزاوار حرمان از احسان شده است.
بارالها ، مرا به سوی تو حاجتی است که برای رسیدن به آن طاقتم طاق شده ، و رشته چاره جوئی هایم در برابر آن گسسته ، و نفس من بردن آن پیش کسی که خود حاجتش را پیش تو میآورد و در مطالب خود از تو بی نیاز نیست ، در نظرم بیاراست ، و این لغزش از لغزش های خطا کاران ، و در افتادنی از در افتادن های گناهکاران است . پس به سبب یاد آوری تو از غفلت متنبه شدم ، و به توفیق تو از لغزش خود به پا خاستم ، و به سبب آنکه تو خود مرا استوار ساختی ، از در افتادن برگشتم و باز پس رفتم و گفتم: منزه است پروردگار من ، چگونه محتاجی از محتاجی مسئلت میکند و کجا فقیری دست تضرع به سوی فقیر دیگر می گشاید؟؟؟
آنگاه از روی رغبت –ای خدای من- آهنگ تو کردم و امیدم را از روی اعتماد به تو به سوی تو آوردم و دانستم که خواسته های بسیار من در مقابل توانگری تو کم است ، و خواهش های عظیم من در برابر وسعت رحمت تو کوچک است ، و (دایره) کرم تو از خواسته های احدی تنگ نمی گردد و دست تو در بخشش ها از هر دستی بالاتر است.
بارالها بر محمد و آلش رحمت فرست و مرا به کرم خویش بر (مرکب) تفضل برآور و بر(توسن)استحقاق منشان ، زیرا من نخستین آرزومندی نیستم که روی (نیاز )به تو آورده و در صورتی که سزاوار منع بوده است ،به او عطا کرده ای و اولین درخواست کننده ای نیستم که از تو مسئلت کرده و با آنکه مستحق حرمان بوده است بر او تفضل فرموده ای.
بارالها بر محمد و آلش رحمت فرست و دعای مرا پذیرنده و به ندایم التفات کننده ، و به زاریم رحم آورنده و صوتم را نیوشنده باش ، و رشته امیدم را از خود مگسل ، و پیوند توسلم را از خویش قطع منما و مرا در این حاجت و حاجات دیگرم به غیر خود حواله مکن ، و به وسیله آسان ساختن مشکلم به حسن تقدیر خود در باره ام در همه امورم به بر آمدن مطلب و روا شدن حاجت و رسیدن به خواسته ام –پیش از آنکه از اینجا بروم –یاریم فرمای و بر محمد و آلش رحمتی پایدار و روز افزون فرست که روزگارش را انقطاعی ، و مدتش را پایانی نباشدو آن را برای من پشتیبانی ، و برای برآمدن مطلبم وسیله ای قرار ده ، زیرا که توئی صاحب رحمت پهناور و کرم سرشار.
سپس حاجت های خود را عرضه بدارید و آنگاه سجده کنید و در حال سجده بگوئید:
فضل تو آسوده خاطرم ساخته ،و احسا نت (به سوی تو )رهبریم کرده. پس از تو به حق خودت و به محمد و آلش "صلواتک علیهم " میخواهم که مرا نومید باز نگردانی.
بر گرفته از : صحیفه سجادیه
التماس دعا
اردیبهشت و گل 
.jpg)
خداوندا: آرامشي عطا فرما تا بپذيرم آنچه راکه نمي توانم تغيير دهم و شهامتي تا تغيير دهم آنچه راکه مي توانم و دانشي تا تفاوت اين دو را تشخیص دهم . مرا فهم ده تا متوقع نباشم دنيا و مردم آن مطابق ميل من رفتار کنند .