چگونه میتوان به کمالات  انسانی نزدیک شد

       چگونه میتوان به کمالات انسانی نزدیک شد

      این سوالی است که در این زمان خیلی از برادران و خواهران عزیز از خود و دیگران می پرسند و واقعا میخواهند جوابی برای آن بیابند به اعتقاد ما دین اسلام کامل ترین و به روز ترین دین بوده  دینی که در محتوای آن به همه مسائل اجتماعی ،اقتصادی ، علمی، فرهنگی ، سیاسی و خانوادگی ... به زیبایی پرداخته و برای حل همه این مشکلات و مسائل مربوط به آنها راهکار های مناسب پیشنهاد میدهد و عمل به دستورات آن سعادت دو جهان را به دنبال دارد

       رمز سعادت بشر این است که در دستوراتی که از طرف خالق یکتا آمده  به درستی دقت نموده و به طور دقیق آنها را اجرائ کند تا سعادت مند  در دو جهان گردد مگر نه این است که تمامی صفات خداوند یکتا (که عین ذات اوست) منحصربه فرد بوده و هیچ صفتی ازموجودات جهان هر چند والا نمیتواند با صفات حضرت حق قابل قیاس گردد

       یکی از صفات خداوند باری تعالی علم و دانش اوست که بوسیله آن جهان به این عظمت را بوجود آورده و تداوم بخشیده است و همچنان تداوم می بخشد.  تمامی پدیده های عالم از فرمول علت و معلول پیروی میکند و برای هر معلولی علتی را باید قائل شد نظم و نظام جهان و حرکت موزون و هدف مند این جهان معلول علم و دانش  و قدرت خداوند بوده و اگردر دانش خداوند کاستی ای وجود داشت پدیده های هستی که شامل همه کائنات عالم و حرکت هدف مند آنها به سوی کمال است بدرستی تحقق نمی یافت

        خداوند وقتی که انسان را آفرید و از روح خود در آن دمید به انسان ارزش والا داد و هدف از آفرینش انسان را رسیدن به کمال مطلوب و خدا گونه شدن قرار داد یعنی آنقدر خداوند به انسان لطف نمود و مقام او را والا قرار داد که مقام خلیفه الله  را (جانشین یا معاون خود در زمین) به او عطا فرمود.

        برای اینکه انسان بتواند به این مقام والا برسد بایستی در پرتو ایمان و عمل صالح خود را به جلوه ای از صفات خداوندی مجهز سازد تا بتواند با قدرت عمل نموده و ماموریت جانشینی خدا در زمین رابه مظهر ظهور برساند.

       برای نزدیک تر شدن به این هدف  از صفات مهمی را که باید خود را به آنها مجهز نماید همانا ایمان والا به خداوند یکتا و عمل صالح و پاک نمودن پلیدیهای درون و دور شدن از شیطان و... سپس کسب علم و دانش والا و والا تر است تا بتواند قسمتی از جهان هستی را به اذن خدا به تسخیر خود در آورد و در این راه مسلما تلاش و کوشش و و رنج زحمت و مطالعه و تحصیل و تحقیق علم نیاز است تا بتوان با توکل و استعانت از حضرت دوست به این هدف نزدیک شد.

        دانشمندانی که نام آنان در تاریخ ثبت شده است توانسته اند تا حدودی در این راه گام بردارند و با حل مسائل و مشکلات سر راه بشر و دادن نظریه هایی که با ریاضت و مشقت و مطالعه و  سختی و بی خوابی و... ارائه نموده اند چراغ راه پیشرفت علم و دانش شده و با فراهم نمودن زمینه های پیشرفت بشر  باعث اختراع لوازم و وسائل و... شدهُ  زندگی را بر مردم آسان تر نموده و با خدمت به بشریت موجبات رضای خداوند را فراهم نموده اند و مسلما اینان به احتمال قوی به دلیل کشف برخی از پدیده ها به خدا نیز نزدیکتر شده اند.

       پس  ما با توجه به اینکه باید ادامه دهنده راه اینان درراه کسب علم و دانش باشیم و با حل مسائل مجهول عالم از قبیل: مسائل پزشکی، اختراعات صنعتی و تفسیر مسائل اجتماعی ، اقتصادی ، خانوادگی و...که در اسلام آمده است ، رسالت اصلی خویش را (که همانا رسیدن به تکامل انسانی و خدا گونه شدن است) به انجام برسانیم و اولین قدم برای گام نهادن در این راه داشتن ایمان و اعتقاد قلبی به خدای یکتا( که همانا صاحب و مالک کلیه علوم  جهان هستی بوده و ما فقط این علوم را کشف میکنیم ) است و سپس داشتن صداقت و آراسته شدن به کلیه صفات انسانی والاست که لازمه انسان بودن به معنای اصلی کلمه است.

        سخن را کوتاه کنم و آن اینکه هرانسانی در هر جای از جهان اگر با نیت خیر و با ایمان به خدا و دور نمودن نفس خود از پلیدی ها و... در راه کسب علم و دانش در هر  رشته ای از  علوم گام برداشته و در این را ه بکوشد و با مجهز شدن به اندو خته های علمی و عمل به آنها موجبات آسایش انسانها را فراهم کند نزد خداوند متعال دارای مقام والا بوده و صاحب امتیاز نزد حضرت دوست میگردد و خداوند نیز حتما در این راه او را یاری خواهد نمود

       به امید روزی که منجی عالم (حضرت مهدی ع )  به اذن خدای یکتا ظهورنموده و بشر را ازجهل و نادانی ، گمراهی ، ظلم و جور و... بوسیله آوردن علوم تکمیلی  نجات بخشد و با نشان دادن راه واقعی سعادت  به انسان ها  موجبات پیمودن راه اصلی بشر که منظور خداوند متعال بوده و همانا خدا گونه شدن است را فراهم نماید انشاالله.

گرامیداشت یاد و خاطره  شاعره گرانقدر پروین اعتصامی

پروین اعتصامی

"با آرزوی سلامتی برای تک تک دوستان عزیز و عرض تبریک سال جدید "

  یکشنبه شانزدهم فروردین سالروز درگذشت پروین اعتصامی  شاعره ای از تبار روشنی هاست . جهت زنده ماندن یاد و خاطره آن بزرگوار بر آن شدم که مختصری از زندگینامه اش را در اینجا بیاورم.

                              

پروین اعتصامی در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ خورشیدی در شهر تبریز به دنیا آمد. پدرش یوسف اعتصامی آشتیانی (اعتصام‌الملک) از سکنه شفت گیلان و اصالتاً آشتیانی بود و مادرش اختر فتوحی (درگذشتهٔ ۱۳۵۲) از اهالی آذربایجان بود. پروین تنها دختر خانواده بود و چهار برادر داشت.


وی  شاعره نامدار معاصر ایران از شاعران قدر اول زبان فارسی است که با تواناترین شعرای مرد ، برابری کرده و به گواهی اساتید و سخن شناسان معاصر گوی سبقت را از آنان ربوده است و رمز توفیق این شاعرارزشمند فرهنگ و ادب فارسی، علاوه بر استعداد ذاتی؛ معجزه تربیت و توجه پدر اوست .

اعتصام‌الملک، پدر پروین از نویسندگان و مبارزان دوران مشروطه بود. او در سال ۱۲۹۱به همراه خانواده‌اش از رشت به تهران مهاجرت کرد؛ به همین خاطر پروین از کودکی با مشروطه‌خواهان و چهره‌های فرهنگی آشنا شد و ادبیات را در کنار پدر و استادانی چون دهخدا و ملک الشعرای بهار آموخت. در دوران کودکی، زبان‌های فارسی و عربی را زیر نظر معلمان خصوصی در منزل و زبان انگلیسی را در مدرسه امریکایی‌ها فراگرفت.

پروین در نوزده تیر ماه 1313 با پسر عموی خود ازدواج کرد و چهار ماه پس از عقد ازدواج به کرمانشاه به خانه شوهر رفت. شوهر پروین از افسران شهربانی و هنگام وصلت با او رئیس شهربانی در کرمانشاه بود. اخلاق نظامی او با روح لطیف و آزاده پروین مغایرت داشت. او که در خانه ای سرشار از مظاهر معنوی و ادبی و به دور از هر گونه آلودگی پرورش یافته بود پس از ازدواج ناگهان به خانه ای وارد شد که یک دم از بساط عیش و نوش خالی نبود و طبیعی است همراهی این دو طبع مخالف نمی توانست دوام یابد و سرانجام این ازدواج ناهمگون به جدایی کشید و پروین پس از دو ماه و نیم اقامت در خانه شوهر با گذشتن از کابین طلاق گرفت. با این همه او تلخی شکست را با خونسردی و متانت شگفت آوری تحمل کرد و تا پایان عمر از آن سخنی بر زبان نیاورد و شکایتی ننمود. در سالهای ۱۳۱۵ و ۱۳۱۶ در زمان ریاست دکتر عیسی صدیق بر دانشسرای  عالی ، پروین به عنوان مدیر کتابخانهٔ آن، مشغول به کار شد.

پروین به تشویق ملک‌الشعرای بهار در سال ۱۳۱۵ دیوان خود را منتشر کرد، ولی مرگ پدرش در دی ماه ۱۳۱۶ در سن ۶۳ سالگی، ضربه هولناک دیگری به روح حساس او وارد کرد که عمق آن را در مرثیه‌ای که در سوگ پدر سروده‌است، به خوبی می‌توان احساس کرد:

           پدر آن تیشه که بر خاک تو زد دست اجل

                                 تیشه‌ای بود که شد باعث ویرانی من

   ویژگی سخن
او در قصایدش پیرو سبک متقدمین بویژه ناصرخسرو است و اشعارش بیشتر شامل مضامین اخلاقی و عرفانی می باشد. پروین موضوعات حکمتی و اخلاقی را با چنان زبان ساده و شیوایی بیان می دارد که خواننده را از هر طبقه تحت تاثیر قرار می دهد. او در قدرت کلام و چیره دستی بر صنایع و آداب سخنوری همپایه ی گویندگان نامدار قرار داشته و در این میان به مناظره توجه خاص دارد و این شیوهء را که شیوهء شاعران شمال و غرب ایران بود احیاء می نماید. پروین تحت تاثیر سعدی و حافظ بوده و اشعارش ترکیبی است از دو سبک خراسانی و سبک عراقی.                                       

پروین اعتصامی عاقبت در تاریخ ۱۶ فروردین ۱۳۲۰ در سن ۳۵ سالگی بر اثر ابتلا به بیماری حصبه در تهران درگذشت و در حرم فاطمه معصومه در قم در مقبرهٔ خانوادگی به خاک سپرده شد.

منبع :دانشنامه آزاد

 

در پایان یاد آور می شوم جهت گرامیداشت یاد این شاعره بزرگ جشنواره  فیلم  در دی ماه سال گذشته توسط برخی هنرمندان ایرانی برگزار گردید که آدرس آن در ذیل لینک شده است.

http://www.louh.com/content/2474/default.aspx :آدرس جشنواره